پژوهشگران آمریکایی در حال توسعه فناوری‌ای هستند که می‌تواند با استفاده از شتاب‌دهنده‌های ذرات، عمر خطرناک‌ترین بخش‌های پسماند هسته‌ای را از ده‌ها هزار سال به حدود ۳۰۰ سال کاهش دهد.
وزارت انرژی آمریکا از دو پروژه در آزمایشگاه ملی جفرسون با بودجه ۸.۱۷ میلیون دلار حمایت کرده است. این طرح‌ها بر ترکیب یک شتاب‌دهنده پرقدرت با یک راکتور هسته‌ای زیر بحرانی متمرکز هستند.
در این فناوری، شتاب‌دهنده پروتون‌های پرانرژی را به هدفی مانند جیوه می‌تاباند و در نتیجه نوترون‌هایی تولید می‌شوند که می‌توانند ایزوتوپ‌های بسیار پایدار و خطرناک موجود در سوخت هسته‌ای مصرف‌شده را به موادی با عمر کوتاه‌تر تبدیل کنند. گرمای حاصل از این فرایند نیز می‌تواند برای تولید برق مورد استفاده قرار گیرد.
یکی از موانع اصلی، هزینه بالای شتاب‌دهنده‌هاست. محققان برای کاهش این هزینه در حال آزمایش حفره‌های ابررسانای نیوبیوم-قلع و فناوری‌های جدید تأمین انرژی هستند تا تجهیزات ساده‌تر و کم‌هزینه‌تری ساخته شود.
اگر این فناوری در مقیاس صنعتی عملی شود، بخشی از پسماند هسته‌ای که امروز به ذخیره‌سازی برای ده‌ها هزار سال نیاز دارد، می‌تواند به ماده‌ای با دوره خطر بسیار کوتاه‌تر تبدیل شود و حتی بخشی از انرژی آن دوباره استخراج شود.
منبع: ZME Science
