هرمز و یمن؛ پیشنهاد ایران برای کاهش تنش چه هزینه‌ای دارد؟
ایران پیشنهاد بازگشایی تنگه هرمز در ازای دریافت امتیازهایی از آمریکا را مطرح کرده است؛ پیشنهادی که به گفته نویسنده الجزیره، علاوه بر تحریم‌ها و محاصره دریایی، مسئله یمن و حوثی‌ها را نیز به بخشی از مذاکرات تبدیل می‌کند.
به گزارش الجزیره، عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل پیشنهاد توقف هفت‌روزه درگیری‌ها، آزادسازی دست‌کم ۱۲ میلیارد دلار از دارایی‌های بلوکه‌شده ایران، لغو تحریم‌های نفتی و پایان محاصره دریایی آمریکا را مطرح کرده است. در مقابل، تهران اعلام کرده تنگه هرمز می‌تواند از مسیر جدیدی که با مشارکت ایران و عمان تعیین شود، بازگشایی شود.
نویسنده این تحلیل معتقد است چنین ترتیبی با بازگشت تنگه هرمز به وضعیت پیش از جنگ تفاوت دارد و می‌تواند عبور کشتی‌ها را به دریافت مجوزهای قبلی و شرایط تعیین‌شده از سوی ایران و عمان وابسته کند.
پای یمن به مذاکرات باز شد
یکی از بخش‌های مهم این تحلیل، ارتباط دادن پرونده هرمز با تحولات یمن است. به نوشته الجزیره، حسین محبی، سخنگوی سپاه پاسداران که مسئول پرونده یمن است، اعلام کرده پایان درگیری‌ها در یمن نیز از خواسته‌های تهران است.
با این حال، الجزیره تأکید می‌کند مشخص نیست این شرط در نسخه رسمی پیشنهاد عراقچی گنجانده شده باشد. این رسانه همچنین به گزارش‌هایی اشاره کرده که بر اساس آنها، ایران علاوه بر پیشنهاد هفت‌روزه، چارچوبی برای آتش‌بس منطقه‌ای ۶۰روزه، بازگشایی تدریجی تنگه هرمز و پایان محاصره دریایی ارائه کرده است؛ گزارشی که الجزیره می‌گوید وجود سند جداگانه آن را نمی‌توان از منابع عمومی به‌طور مستقل تأیید کرد.
اختلاف بر سر توافق ۶۰روزه
در این تحلیل، چارچوب ۶۰روزه به تفاهم‌نامه‌ای مرتبط دانسته شده که در ۱۷ ژوئن میان دونالد ترامپ و مسعود پزشکیان برای تثبیت آتش‌بس و دستیابی به توافق نهایی در مدت ۶۰ روز مطرح شده بود.
الجزیره می‌نویسد واشنگتن این تفاهم را پایان‌یافته تلقی می‌کند، در حالی که عراقچی خواستار بازگشت به آن شده است. همچنین بر اساس گزارش وال‌استریت ژورنال که در این مقاله به آن استناد شده، دولت آمریکا با لغو محاصره دریایی بنادر ایران موافقت نکرده است.
هرمز و باب‌المندب؛ دو مسیر راهبردی
نویسنده در ادامه، تنگه هرمز و باب‌المندب را به یکدیگر مرتبط می‌کند و استدلال می‌کند که اختلال همزمان در این دو مسیر می‌تواند بر جریان انتقال انرژی و تجارت جهانی تأثیر بگذارد.
بر اساس این تحلیل، در صورت ایجاد محدودیت در هرمز و همزمان افزایش فشار حوثی‌ها در دریای سرخ، مسیرهای جایگزین انتقال نفت و کالا نیز با ریسک بیشتری مواجه خواهند
