۳۰۰۰ هدف و ده‌ها شناور؛ نگاهی فناورانه به عملیات نظامی آمریکا علیه ایران

رسانه تخصصی Breaking Defense در گزارشی به بررسی ابعاد فنی و فناوری عملیات نظامی آمریکا علیه ایران پرداخته و اعلام کرده است که در این عملیات بیش از ۳۰۰۰ هدف مختلف مورد حمله قرار گرفته و ده‌ها شناور نیز هدف قرار داده شده‌اند.

بر اساس این گزارش، عملیات موسوم به Epic Fury تنها به حملات هوایی محدود نبوده و مجموعه‌ای از فناوری‌های پیشرفته نظامی در حوزه‌های فضایی، سایبری، تسلیحات هدایت‌شونده و سامانه‌های موشکی دوربرد در آن به کار گرفته شده است.

به گفته ژنرال دن کین، رئیس ستاد مشترک ارتش آمریکا، مرحله نخست عملیات با استفاده از عملیات سایبری و فضایی آغاز شد. هدف از این مرحله، کاهش توان ایران برای «دیدن، ارتباط برقرار کردن و واکنش نشان دادن» عنوان شده است. در چنین عملیات‌هایی معمولاً از فناوری‌هایی مانند اختلال در شبکه‌های ارتباطی، جنگ الکترونیک، و تحلیل داده‌های ماهواره‌ای برای شناسایی و تضعیف سامانه‌های فرماندهی و کنترل استفاده می‌شود.

پس از این مرحله، نیروهای آمریکایی حملات دوربرد را آغاز کردند و سپس از تسلیحات دقیق هدایت‌شونده استفاده شد. یکی از مهم‌ترین این فناوری‌ها کیت هدایت ماهواره‌ای JDAM (Joint Direct Attack Munition) است. این سامانه با نصب یک ماژول هدایت GPS روی بمب‌های معمولی، آن‌ها را به سلاح‌های دقیق تبدیل می‌کند. JDAM در نسخه‌های مختلف برای بمب‌های ۵۰۰، ۱۰۰۰ و ۲۰۰۰ پوندی استفاده می‌شود.

در کنار آن، از موشک‌های هلفایر (Hellfire) نیز استفاده شده است؛ موشک‌هایی هدایت‌شونده که معمولاً توسط پهپادها، بالگردها یا برخی هواپیماهای تهاجمی شلیک می‌شوند و برای هدف قرار دادن تجهیزات نظامی، خودروهای زرهی یا تأسیسات حساس به کار می‌روند.

فرمانده فرماندهی مرکزی ارتش آمریکا (CENTCOM)، دریادار بردلی کوپر، اعلام کرده است که در یکی از حملات اخیر دو بمب‌افکن آمریکایی ده‌ها بمب نفوذگر ۲۰۰۰ پوندی را علیه پایگاه‌های پرتاب موشک‌های بالستیک که در عمق زمین قرار داشتند، رها کرده‌اند.

بمب‌های نفوذگر برای تخریب تأسیسات زیرزمینی مستحکم طراحی شده‌اند. این سلاح‌ها با بدنه تقویت‌شده و انرژی جنبشی بالا می‌توانند پیش از انفجار، به عمق سازه‌های بتنی یا سنگی نفوذ کنند.

به گفته مقام‌های آمریکایی، یکی از اهداف اصلی عملیات، تضعیف زیرساخت صنعتی تولید موشک‌های بالستیک در ایران بوده است. به همین دلیل حملات تنها به سامانه‌های فعال محدود نشده و شامل مراکز تولید، زیرساخت‌های لجستیکی و خطوط پشتیبانی نیز شده است.

در جریان این عملیات، ناوشکن‌های کلاس Arleigh Burke نیروی دریایی آمریکا نیز نقش مهمی ایفا کرده‌اند. این شناورها با استفاده از سامانه پرتاب عمودی VLS قادرند موشک‌های کروز دوربرد Tomahawk را برای حمله به اهداف زمینی در فاصله صدها کیلومتری شلیک کنند.

کارشناسان نظامی می‌گویند ترکیب جنگ سایبری، داده‌های ماهواره‌ای، تسلیحات هدایت‌شونده و موشک‌های دوربرد نشان‌دهنده روند رو به رشد جنگ‌های مدرن است؛ جنگ‌هایی که در آن دقت بالا، شبکه‌های اطلاعاتی و سامانه‌های هوشمند نقش تعیین‌کننده‌ای در موفقیت عملیات دارند.