پژوهشگران در مقالهای که در مجله Scientific Reports منتشر شده، چارچوب مدلسازی ریاضی جدیدی برای ایستگاههای پایه زیستی-هیبریدی شبکههای ۶G ارائه کردهاند که با استفاده از زیستشناسی مصنوعی و پیلهای سوختی میکروبی، انرژی خود را تأمین میکنند.
با افزایش تراکم ایستگاههای کوچک در شبکههای ۶G، مصرف انرژی به شدت بالا میرود و وابستگی به شبکه برق سنتی هزینهها و انتشار کربن را افزایش میدهد. این مطالعه نشان میدهد که با ترکیب پیلهای سوختی میکروبی و برداشت انرژی آنزیمی میتوان ایستگاههای پایه را بهصورت خودکفا و کمکربن طراحی کرد.
مدلسازی انجامشده تأثیر عواملی مانند تغییرات pH، دما، غلظت بستر و سموم را در نظر گرفته و نشان میدهد که با طراحی مناسب سیستم و ترکیب ذخیرهسازی هیبریدی، میتوان پایداری انرژی را حفظ کرد. نتایج شبیهسازی حاکی از کاهش قابلتوجه وابستگی به شبکه برق مرکزی و کاهش انتشار کربن است.
پژوهشگران تأکید کردهاند که این رویکرد پلی میان مهندسی مخابرات و زیستشناسی مصنوعی ایجاد میکند و پایهای برای آزمایشهای میدانی و استقرار زیرساختهای خنثی از کربن در آینده فراهم میآورد. با این حال، برای کاربرد عملی، نیاز به آزمایشهای میدانی طولانیمدت، بهینهسازی کنترل مبتنی بر هوش مصنوعی و بررسی جنبههای اخلاقی و ایمنی زیستی وجود دارد.
